Over




"Semi-boos met een boekje gooien om een beetje op Hunter S. Thompson te lijken. Dat was wel ongeveer de samenvatting van mijn verhaal. En klagen over beenruimte. Ik zie jou nog wel een boek gaan schrijven over voordringen bij de slager jongen. Succes!" - Nico Dijkshoorn 

"Het was een prachtige avond. Bier. Sigaretten. Een akelig aanhankelijke dwerg die drugs dealde. Petje af Jay! En die laatste tent was de Savoy Bar. Een parel van een plek." - James Worthy

"Best een vet artikel. Maar dude, wat een zurigheid en haat. Die mensen kunnen er ook niets aan doen dat ze bestaan." - Bert Brussen


"Doe maar rustig, Jay. Schrijf die roman eens af en stuur hem op. Verder een heel aardig stukje. Maar dat terzijde." -Oscar van Gelderen 

"Misschien maar beter dat ik al weg was, beste Jay. Na dit betoog konden mijn antwoorden op al je vragen slechts tegenvallen." - Arie Boomsma

"Strijden met jou is een ware eer. Je blog leest als een wentelteef! Daarnaast is het godverdomme eerlijk" - Cesar "Junior" Majorana

"Jay, als alle studenten MIC de bravoure en energie hadden van studenten zoals jij (maar eigenlijk iedereen van de minor van de afgelopen jaren), dan zou de werkdruk met 100 procent toenemen: 'Help, ze kunnen en weten al te veel!'. Ik ga je non-fictie artikel spoedig beoordelen. Nu al zin in." - Thomas van Aalten

------


Ik, J. Valence (22-04-87, Amsterdam) schrijf sinds 2006 korte verhalen op mijn weblog: Levensdagen. De oorsprong komt uit mijn middelbare schooltijd, waarin ik ooit een selfie-film heb gemaakt: Day in Life. Ik heb een opleiding genoten in journalistiek. Wat Hunter Thompson kon moest ik ook kunnen, dacht ik in 2007. Het valt in de realiteit heel vies tegen. De traditionele media raakt langzaam in verval en men zoekt naar alternatieven.

In 2010 verlies ik plotseling mijn journalistieke partner in crime Tonio door een dodelijke aanrijding. Mijn verhalen moeten het dan voortaan zonder zijn foto's doen. Zijn postume bekendheid in de literaire wereld zit mij daarna een lange tijd dwars. Maar het krijgt uiteindelijk zijn plaats. Het leven schopt dan nog tien jaar cynisme en verbitterdheid in deze jongen en ik maak daarin nogal wat verkeerde keuzes. Maar met de afgezaagde woorden van ome Elton John: I'm still Standing. Dus laten we het er het beste van maken!


No comments: